Ultrasound therapie (ultrageluid therapie)  

De ultrasone therapie is een behandeling die wordt gebruikt voor o.a. chronische spierpijnen, pees-, gewrichtsletsels en artrose. Maar wordt ook ingezet om het wondhelingsproces te versnellen. Het wordt zo genoemd omdat het gebruik maakt "ultrasone" d.i. hoogfrequente geluidsgolven, die niet hoorbaar zijn. Deze golven veroorzaken trillingen en warmte. Ze stimuleren zo de bloedstroom en celmembranen, kalmeren het ontstekingsproces, voorkomen verklevingen, verlengen de spierstructuur en verminderen de pijnsensatie.
 
Onder ultrageluidtherapie verstaat men de geneeskundige behandeling door middel van mechanische trillingen met een frequentie hoger dan 20 kHz. Bij Ultrasound therapie kan de energieoverdracht in principe op twee manieren worden gerealiseerd: via direct contact en via water. Lucht reflecteert de geluidsgolven volledig en daarom moet tussen de behandelkop en de huid een tussenstof bijvoorbeeld gel gebruikt worden. 
 
Effecten
Het eerste effect van ultrageluidtrillingen is mechanisch van aard; de weefsels worden tot vibratie gebracht en daarom duidt men dit mechanische effect wel aan met micromassage.
Deze micromassage resulteert afhankelijk van de toepassing (continu of pulserende vorm) in een overwegend thermisch (warmte) effect.
 
Door het behandelen met ultrageluid, worden de tussenruimten tussen de cellen wijder, waardoor afvalstoffen beter afgevoerd kunnen worden. Dit proces zorgt er niet alleen voor dat de afvoer van afvalstoffen zich verbetert, echter de aanvoer van zuurstof en voedingstoffen naar de cellen worden ook verbeterd. 
 
Door micromassage en warmte zijn de volgende fysiologische effecten:
Bevordering van de bloedsomloop.
Bevordering van het herstelvermogen van de weefsels.
Spierontspanning.
Verhoging van de doorlaatbaarheid van celmembranen.
Toename van de rekbaarheid van bindweefsel.
Pijnvermindering.